Eksperci w opiece okołoporodowej
Twoje konto
Twój koszyk (0)

Brak produktów w koszyku.

5 największych mitów w ciąży  

Ciąża to wyjątkowy czas, w którym przyszła mama często spotyka się z wieloma poradami. Część z nich pochodzi z rodzinnych doświadczeń, inne są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nie wszystkie mają jednak potwierdzenie w aktualnej wiedzy medycznej. 

Warto pamiętać, że każda ciąża przebiega inaczej, a zalecenia dotyczące aktywności, diety czy codziennego funkcjonowania powinny uwzględniać indywidualny stan zdrowia. Poznajmy pięć popularnych mitów, które mogą niepotrzebnie ograniczać przyszłe mamy. 

Mit 1. W ciąży trzeba przede wszystkim leżeć i odpoczywać  

Odpoczynek jest bardzo ważny, szczególnie gdy pojawia się zmęczenie, senność lub większy dyskomfort. Nie oznacza to jednak, że kobieta w prawidłowo przebiegającej ciąży powinna zrezygnować z ruchu. 

Umiarkowana aktywność fizyczna może wspierać kondycję, poprawiać samopoczucie, ułatwiać kontrolowanie przyrostu masy ciała i zmniejszać ryzyko niektórych powikłań, takich jak cukrzyca ciążowa. Ruch może również pomagać w łagodzeniu bólu pleców, zaparć i napięcia mięśniowego. 

Nie chodzi o intensywne treningi ani przekraczanie własnych możliwości. Spacery, ćwiczenia oddechowe, pływanie, łagodna gimnastyka czy aktywność pod okiem specjalisty mogą być wartościowym elementem codzienności. 

Jeśli lekarz zaleci ograniczenie aktywności z powodu konkretnego powikłania, należy stosować się do tych wskazań. 

Mit 2. Podnoszenie rąk do góry może spowodować owinięcie dziecka pępowiną 

To jeden z najbardziej znanych mitów związanych z ciążą. Nie ma podstaw, aby twierdzić, że podnoszenie rąk, przeciąganie się lub sięganie po przedmioty nad głową powoduje owinięcie pępowiny wokół szyi dziecka. 

Sprawdź nasz artykuł na temat podnoszenia rąk do góry w trakcie ciąży! 

W prawidłowo przebiegającej ciąży unoszenie rąk jest zazwyczaj bezpiecznym, naturalnym ruchem. W późniejszych miesiącach może jednak powodować dyskomfort w obrębie barków, żeber lub kręgosłupa piersiowego. Wynika to między innymi ze zmiany środka ciężkości ciała, napięcia mięśni i większego obciążenia kręgosłupa. 

Dlatego warto wykonywać takie ruchy spokojnie, bez przeciążania i z uwzględnieniem własnego samopoczucia. Jeżeli pojawia się ból, zawroty głowy lub duszność, należy przerwać aktywność i skonsultować się z personelem medycznym. 

Mit 3. Ćwiczenia w ciąży zwiększają ryzyko poronienia lub przedwczesnego porodu  

W przypadku zdrowej, niepowikłanej ciąży odpowiednio dobrana, umiarkowana aktywność fizyczna nie jest uznawana za przyczynę poronienia ani przedwczesnego porodu. Dla wielu kobiet ruch może być bezpiecznym sposobem na utrzymanie sprawności i lepsze przygotowanie organizmu do porodu. 

Znaczenie ma jednak sposób ćwiczenia. Kobieta, która przed ciążą nie była aktywna, powinna rozpoczynać od łagodnych form ruchu i stopniowo zwiększać obciążenie. Z kolei osoba regularnie trenująca często może kontynuować aktywność po jej odpowiednim dostosowaniu. 

W ciąży należy unikać treningów prowadzących do skrajnego zmęczenia, przegrzania, odwodnienia lub zwiększonego ryzyka upadku. Każde krwawienie, odpływanie płynu z dróg rodnych, regularne bolesne skurcze, silny ból, omdlenie czy duszność wymagają przerwania wysiłku i pilnego kontaktu z lekarzem. 

Mit 4. W ciąży nie wolno ćwiczyć mięśni brzucha 

Mięśnie brzucha również mogą być aktywizowane w ciąży, ale ćwiczenia powinny być odpowiednio dobrane do etapu ciąży i indywidualnych potrzeb kobiety. 

Wraz ze wzrostem macicy zmienia się sposób pracy mięśni tułowia, oddechu i mięśni dna miednicy. Z tego powodu klasyczne brzuszki nie będą najlepszym wyborem. Zamiast nich można wykonywać ćwiczenia stabilizacyjne, pracować nad kontrolą oddechu, aktywizacją mięśni głębokich i prawidłową postawą ciała. 

Warto zwrócić uwagę na takie sygnały, jak uwypuklanie się powłok brzusznych podczas ćwiczeń, ból, uczucie rozpierania lub ciężkości w obrębie miednicy, a także nietrzymanie moczu. W takich sytuacjach pomocna może być konsultacja z fizjoterapeutą uroginekologicznym, który dobierze bezpieczne ćwiczenia i nauczy prawidłowej pracy z oddechem oraz mięśniami dna miednicy. 

Mit 5. Jeśli wcześniej nie ćwiczyłam, w ciąży nie powinnam zaczynać 

Brak wcześniejszej aktywności nie oznacza, że trzeba całkowicie zrezygnować z ruchu. Ciąża może być dobrym momentem na wprowadzenie łagodnych, regularnych ćwiczeń – pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań medycznych. 

Początkiem może być krótki spacer, spokojne ćwiczenia mobilizujące, pływanie, ćwiczenia w wodzie lub zajęcia przeznaczone dla kobiet w ciąży. Najlepiej zaczynać od krótkich sesji i stopniowo obserwować reakcję organizmu. 

Ważniejsza od intensywności jest regularność. Nawet kilkanaście minut ruchu może pomóc zmniejszyć napięcie, poprawić krążenie i zwiększyć komfort codziennego funkcjonowania. 

Dobrym rozwiązaniem jest również konsultacja z fizjoterapeutą uroginekologicznym. Specjalista może dopasować trening medyczny lub ćwiczenia do kondycji kobiety, etapu ciąży oraz dolegliwości, takich jak ból pleców, napięcie w obrębie miednicy, uczucie ciężkości czy nietrzymanie moczu. 

Jak podejść do aktywności fizycznej w ciąży?  

Najważniejsze jest indywidualne dopasowanie rodzaju i intensywności ruchu. W prawidłowo przebiegającej ciąży często sprawdzają się spacery, pływanie, rower stacjonarny, ćwiczenia wzmacniające, łagodna joga, trening medyczny i pilates dla kobiet w ciąży. 

Podczas aktywności warto pamiętać o nawodnieniu, wygodnym stroju, odpowiedniej temperaturze otoczenia i przerwach na odpoczynek. Intensywność można oceniać między innymi za pomocą tak zwanego testu rozmowy – jeśli podczas ćwiczeń można swobodnie mówić pełnymi zdaniami, wysiłek najczęściej pozostaje umiarkowany. 

Ruch nie powinien być źródłem presji. Jego celem jest wspieranie zdrowia, sprawności i dobrego samopoczucia przyszłej mamy. 

Podsumowanie 

Wiele popularnych przekonań dotyczących ciąży nie znajduje potwierdzenia w aktualnej wiedzy. W prawidłowo przebiegającej ciąży aktywność fizyczna zazwyczaj może być bezpieczna i korzystna, a podnoszenie rąk, łagodne ćwiczenia czy wzmacnianie mięśni brzucha nie powinny być automatycznie traktowane jako zagrożenie. 

Najlepszym rozwiązaniem jest świadomy ruch, dopasowany do możliwości organizmu i zaleceń lekarza. W razie dolegliwości lub wątpliwości warto skorzystać ze wsparcia fizjoterapeuty uroginekologicznego, który pomoże bezpiecznie przygotować ciało do porodu i lepiej radzić sobie ze zmianami zachodzącymi w ciąży. 

Sprawdź ofertę femi concept i umów się na bezpłatne konsultacje! 

Do góryTo top Umów wizytę